Po pitanju koliko najduže može da traje službeno putovanje u inostranstvo ukazujemo da Zakonom o radu („Sl. glasnik RS“, br. 24/2005, 61/2005, 54/2009, 32/2013 i 75/2014), kojim su utvrđena prava i obaveze zaposlenog i poslodavca po osnovu rada, nema takvog ograničenja. Međutim, u članu 118. Zakona o radu je propisano da se naknada troškova zaposlenom za službeno putovanje u inostranstvo utvrđuje opštim aktom poslodavca ili ugovorom o radu.

Prema ovoj odredbi, poslodavac treba sve u vezi službenog puta u inostranstvu da utvrdi svojim opštim aktom, između ostalog i koliko najduže neprekidno može da traje službeno putovanje u inostranstvu. Uobičajeno je da to bude do 15 dana neprekidno, a izuzetno ako je to neophodno zbog specifičnosti posla koji treba da se završi, da nadležni organ kod poslodavca (npr. direktor) može da produži najviše do 30 dana.

Pored navedenog ukazujemo, ukoliko poslodavac svojim opštim aktom ili ugovorom o radu utvrdi mogućnost upućivanja zaposlenih na službeni put u inostranstvo u trajanju dužem od 30 dana neprekidno, odnosno u trajanju dužem od 90 dana sa prekidima u toku jedne kalendarske godine i ako u skladu sa tim aktima period boravka zaposlenog po osnovu službenog putovanja u inostranstvu treba da bude duži od 60 dana neprekidno, odnosno 90 dana sa prekidima u toku godine, u tom slučaju se na tog zaposlenog za upućivanje i boravak u inostranstvu primenjuju odredbe i uslovi propisani Zakonom o uslovima za upućivanje zaposlenih na privremeni rad u inostranstvo i njihovoj zaštiti („Sl. glasnik RS“, br. 91/2015).